to wielospecjalistyczna, kompleksowa, skoordynowana i ciągła pomoc dziecku w wieku od 0 do rozpoczęcia nauki szkolnej zagrożonemu niepełnosprawnością.

To:

  • organizowanie zajęć; rehabilitacji, rewalidacji, terapii pedagogicznej i psychologicznej, terapii logopedycznej, pomoc medyczna,

  • działania wspierające rodzinę dziecka podjęte w wyniku bezpośredniego rozpoznania zaburzeń rozwojowych,

Podstawy prawne:

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA EDUKACJI NARODOWEJ I SPORTU

z dnia 11 października 2013 r.
w sprawie organizowania wczesnego wspomagania rozwoju dzieci

§ 2. Wczesne wspomaganie może być organizowane w przedszkolu i w szkole podstawowej, w tym w specjalnych, w innych formach wychowania przedszkolnego, w ośrodkach, o których mowa w art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, oraz w publicznej i niepublicznej poradni psychologiczno-pedagogicznej, w tym poradni specjalistycznej, jeżeli mają one możliwość realizacji wskazań zawartych w opinii o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju dziecka, w szczególności dysponują środkami dydaktycznymi i sprzętem, niezbędnymi do prowadzenia wczesnego wspomagania.

§ 3. 1. Zespół wczesnego wspomagania rozwoju dziecka, o którym mowa w art. 71b ust. 2a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, zwany dalej „zespołem”, jest powoływany przez dyrektora odpowiednio przedszkola, szkoły, ośrodka lub poradni lub osobę kierującą inną formą wychowania przedszkolnego.

2. W skład zespołu wchodzą osoby posiadające przygotowanie do pracy z małymi dziećmi o zaburzonym rozwoju psychoruchowym:

1) pedagog posiadający kwalifikacje odpowiednie do rodzaju niepełnosprawności dziecka, w szczególności: oligofreno-pedagog, tyflopedagog lub surdopedagog;

2) psycholog;

3) logopeda;

4) inni specjaliści – w zależności od potrzeb dziecka i jego rodziny.

Zajęcia w ramach wczesnego wspomagania

. § 4. 1. Zajęcia w ramach wczesnego wspomagania organizuje się w wymiarze od 4 do 8 godzin w miesiącu, w zależności od możliwości psychofizycznych i potrzeb dziecka.

2. Zajęcia w ramach wczesnego wspomagania są prowadzone indywidualnie z dzieckiem i jego rodziną.

3. W przypadku dzieci, które ukończyły 3 rok życia, zajęcia w ramach wczesnego wspomagania mogą być prowadzone w grupach liczących 2 lub 3 dzieci, z udziałem ich rodzin.

§ 5. 1. Zajęcia w ramach wczesnego wspomagania, w szczególności z dziećmi, które nie ukończyły 3 roku życia, mogą być prowadzone także w domu rodzinnym.

  • 2. Miejsce prowadzenia zajęć w ramach wczesnego wspomagania ustala dyrektor odpowiednio przedszkola, szkoły, ośrodka lub poradni lub osoba kierująca inną formą wychowania przedszkolnego, w uzgodnieniu z rodzicami (prawnymi opiekunami) dziecka.

  • § 6. Zespół współpracuje z rodziną dziecka w szczególności przez:

  • 1) udzielanie pomocy w zakresie kształtowania postaw i zachowań pożądanych w kontaktach z dzieckiem: wzmacnianie więzi emocjonalnej pomiędzy rodzicami i dzieckiem, rozpoznawanie zachowań dziecka i utrwalanie właściwych reakcji na te zachowania;

  • 2) udzielanie instruktażu i porad oraz prowadzenie konsultacji w zakresie pracy z dzieckiem;

  • 3) pomoc w przystosowaniu warunków w środowisku domowym do potrzeb dziecka oraz w pozyskaniu i wykorzystaniu w pracy z dzieckiem odpowiednich środków dydaktycznych i niezbędnego sprzętu.

Główną umiejętnością prowadzących zajęcia wczesnego wspomagania powinna być zdolność nawiązywania interakcji emocjonalnych z dzieckiem i umiejętność wykorzystywania jego zdolności do uczenia się podczas zabawy.

Do najczęściej stosowanych specjalnych metod pracy z dzieckiem i rodzin z należą:

W. Sherborne – ma zastosowanie w terapii zaburzeń rozwoju emocjonalnego, społecznego, umysłowego i ruchowego, a także dzieci jąkających się.

P. Dennisona – kinezjologia edukacyjna- poprawa żucia i gryzienia pokarmów, zmniejszenie nadmiernego ślinienia się, regulacja oddechu, przygotowanie do ćwiczeń logopedycznych, poprawa artykulacji.

Pedagogika Zabawy Klanza i inne.